ทางพระเข้าข่ม* สำเนาจากเสาร์สวัสดี
เรื่อง : กระบี่ไม้ไผ่ bbsword@hotmail.com

ค่าไถ่ของหลวงพ่อมาดี

หน้าเคาน์เตอร์คิดเงินร้านจำหน่ายเครื่องอุปโภคบริโภค 24 ชั่วโมง ที่บริเวณหน้ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ติดรูปถ่ายของชายคนหนึ่ง เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ มือไขว้หลังอยู่ด้วยเครื่องพันธนาการ สายตาเขาเฉยเมย มันมีความรู้สึกบางอย่างอยู่แน่ แต่ดูเหมือนจะอยู่ลึกราวกับก้นเหว

ป้ายกระดาษที่แขวนคอเขาอยู่นั้นมีความว่า "ผมคือ ขโมย"

เราต่างไม่มีสิทธิที่จะหยิบฉวย ข้าวของคนอื่นไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ใครทำเช่นนั้น ต้องถูกลงโทษ หนักเบาแล้วแต่เหตุผลและกฎเกณฑ์ เจ้าของร้านค้าแห่งนั้นมีสิทธิที่จะโกรธ เกลียดชายคนนั้น แต่เขามีสิทธิอันใดที่จะหยามประณามคนเช่นนี้ เขาถูกจับได้แล้ว เขาต้องถูกลงโทษแน่แล้ว เขาไม่ได้เป็นคนร้ายที่ลงมือปล้นชิง แล้ววิ่งหนีไปถึงต้องมีประกาศจับ

อย่าว่าแต่หยามประณามเลย เจ้าของร้านที่ไหนๆ ก็ไม่มีสิทธิฆ่าคนด้วยวิธีการเยี่ยงนี้

เจ้าของร้านค้าแห่งนั้นกำลังประกอบอาชญากรรม มิหนำซ้ำกำลังผลักไสใครคนหนึ่ง ให้เข้าไปจมอยู่มุมมืดตราบชั่วนาตาปี

หลวงพ่อมาดี ในเรื่อง เหยื่ออธรรม วรรณกรรมที่เขย่าจิตวิญญาณแห่งความเป็นมนุษย์ ของผู้คนนับล้านในโลก ไม่เพียงเปิดประตูรับ ญังวัลญัง นักโทษผู้ถูกคนทั้งเมืองปิดประตูใส่หน้า ท่านยังให้แม่บ้านจัดอาหารเลี้ยงดู โดยใช้ชุดเครื่องเงินซึ่งจะถูกนำออกมาใช้ทุกครั้งที่มีแขกมาร่วมรับประทานอาหาร ไม่ว่าแขกผู้นั้นจะเป็นใคร เป็นเจ้าเมือง เป็นคนรวย หรือเป็นคนจน ซ้ำยังจัดที่หลับที่นอนให้อย่างดี

กลางดึกคืนนั้นเอง ความคิดในด้านมืดชักชวนให้ญังวัลญัง เงื้อมง่ามือขึ้นหลายครั้งเพื่อจะทำร้ายพระผู้เฒ่าคนนี้ ขณะที่ท่านกำลังหลับสนิท แต่ในที่สุดเขาก็จากไปพร้อมสำรับเงินของหลวงพ่อ รุ่งขึ้นเจ้าหน้าที่ควบคุมญังวัลญัง กลับมาถามท่านว่า เครื่องเงินเหล่านั้นญังวัลญังขโมยไปจากท่านหรือไม่ หลวงพ่อมาดีตอบอย่างไม่ลังเลในทันทีเลยว่า ไม่ ท่านให้เขาเอง

ญังวัลญังตะลึงตะลานไปชั่วขณะ สิ้นคำของหลวงพ่อ เชื้อชั่วที่หลงเหลือในจิตใจ ได้ถูกถ่ายถอนออกไปในคราวเดียวนั้น และไม่มีวันหวนกลับเข้ามาสิงสถิตอยู่ในใจเขาได้อีกเลย

หลวงพ่อมาดี ได้ไถ่ดวงวิญญาณหนึ่ง ออกจากความเกลียดชัง และอาฆาตมาดร้ายต่อโลก ด้วยสำรับกินข้าวและเชิงเทียนอันหนึ่ง

เหตุผลที่ทำให้ใครสักคนเป็นอาชญากร มีร้อยแปด ใครๆ ก็มีโอกาสจนมุมและตัดสินใจผิดพลาด วิญญาณของชายคนนั้นและเจ้าของร้านค้าร้านนั้น ต่างถูกพันธนาการ ด้วยเครื่องจองจำที่มองไม่เห็น

ใครจะปลดปล่อยจิตวิญญาณพวกเขาให้เป็นอิสระ ?

บางครั้งที่ปิดตายคนอื่น บ่อยครั้งเราล้อมคอกตัวเอง ซ้ำในสังคมก็มีซี่กรงที่แน่นหนา

สังคมตุรกีพันธนาการหญิงสาวของพวกเขาไว้ ด้วยความบริสุทธิ์ทางเพศ ตามคติทางศาสนา เด็กนักเรียนหญิงชาวตุรกี 5 คน พยายามหลบเลี่ยงที่จะไม่เข้ารับการตรวจบริสุทธิ์ และขอให้โรงเรียนไล่พวกเธอออกเสีย ถ้าเห็นว่าประพฤติตนไม่เหมาะสม

คำขอไม่เป็นผล พวกเธอจึงพยายามฆ่าตัวตายด้วยการดื่มยาพิษ ในที่สุดไม่กี่วันที่ผ่านมา รัฐบาลประเทศตุรกี ตัดสินใจประกาศยกเลิกกฎหมาย ที่ให้อำนาจสถานการศึกษาตรวจความบริสุทธิ์ของนักเรียนหญิง

ก่อนหน้านั้น มีหญิงสาวชาวตุรกีมากสักเท่าใด ที่ถูกขังลืมอยู่ในโลกมืดหลังซี่กรงที่มีอยู่ แต่แตะต้องไม่ได้บานนั้น

การเติบโตทางจิตวิญญาณของคนบางคน เป็นคล้ายดั่งดักแด้ เปลี่ยนร่างเป็นผีเสื้อ การก่อเกิดของหัวใจดวงใหม่ของญังวัลญัง ก็ดำเนินมาเช่นนี้ แต่สำหรับคนบางคน หัวใจบางดวง ก็เป็นเช่นงูลอกคราบ สลัดคราบไคลบางอย่างออกไปได้แต่รูปลักษณ์ก็ไม่ได้เปลี่ยนไป

จะตัดกรรมทำแท้งสักกี่หน คนที่เป็นแม่ก็ย่อมมีตะกอนนอนก้น อยู่ในใจไม่ใช่หรือ ?

เราล้วนต้องปลดเปลื้องสัมภาระทางใจ ให้ตนเองและผู้อื่น

คนบางคนแบกหามมานานเกินไป เราต้องไม่ลืมว่า ความผิดพลาดในวัยเด็กนั้น ถึงจะส่งผลเสียหาย จนยากจะคืนดีอย่างไร แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดเพราะเจตนา และถ้าจะปิดบังรอยแผลเป็น ที่เกิดจากการหลงทางในช่วงวัยรุ่นอยู่ร่ำไป เมื่อไหร่เราจะเดินตรงได้สักที

หลวงพ่อมาดี ทำให้ญังวัลญังได้รู้ว่า แม้วันคืนจะมืดมิดเพียงไรในโลกนี้ ยังมีแสงสว่างอยู่เสมอ ความเมตตา กรุณาของหลวงพ่อ ทำให้เขาเรียนรู้ที่จะอภัยตนเองและผู้อื่น

คนที่รู้รสชาติของการถูกจองจำ ย่อมไม่ปรารถนาจะกักขังใคร